آنهایی که در طول دو دهه اخیر رقابت های تنیس را در شاخه زنان دنبال کرده اند «اشتفی گراف» را خیلی خوب می شناسند؛ تنیسور آلمانی که تنها تنیسوری بود که در طول یک سال قهرمانی چهار گرنداسلم انفرادی را در کارنامه اش ثبت کرد و در سال ۱۹۸۸ هم مدال طلای المپیک را بر گردن آویخت. او را اولین دارنده عنوان اسلم طلایی می دانند. تعداد قهرمانی های گرنداسلم او در طول سال های ورزشی اش به عدد ۲۲ رسید. در دسامبر ۱۹۹۹ به عنوان برترین تنیسور زن قرن بیستم انتخاب شد و استیو فلنیک نویسنده کتاب «برترین مسابقات تنیس قرن بیستم» از او به عنوان بهترین تنیسور زن این قرن نام برد.
قهرمانی شش دوره رقابت های اوپن فرانسه و هفت دوره بازی های ویمبلدون از او یک تنیسور جاودانه ساخته. بیست ودومین و آخرین گرنداسلم گراف در مسابقات اوپن فرانسه در سال ۱۹۹۹ بود. او در همان سال از دنیای تنیس خداحافظی کرد. دو سال بعد در اکتبر ۲۰۰۱ با آندره آغاسی ستاره تنیس جهان ازدواج کرد.
در ۳۹ سالگی او هنوز از آمادگی کامل فیزیکی برخوردار است. در لاس وگاس همراه همسر و دو فرزندش زندگی و همچنان به شکل تفریحی تنیس بازی می کند.
● جایزه «گلدن اسلم» در قرن بیستم به هیچ تنیسور دیگری داده نشد و برای تو جاودانه ماند. وقتی به سال ۱۹۸۸ برمی گردی مهم ترین چیزی که از آن روزها به خاطر می آوری چیست؟
▪ خاطرات زیادی دارم و انتخاب یکی از آن خاطره ها واقعاً کار سختی است. آن سال واقعاً شروع چشمگیر و بی نظیری داشتم. در اوپن استرالیا با قدرت قهرمان شدم، در پاریس هم همین شرایط بود. شاید سخت ترین تورنمنت آن سال بازی های اوپن امریکا بود که همه با نگرانی راجع به آن صحبت می کردند. البته تمام تلاشم را کردم به فشاری که رویم بود فکر نکنم اما جالب اینجا بود که سایرین نمی گذاشتند آرامش کافی داشته باشم. در آن روزها فقط ۱۹ سال داشتم و تجربه خیلی زیادی نداشتم. مسابقه به مسابقه چیزهای بیشتری یاد می گرفتم و اندوخته ام را تکمیل می کردم. روز فینال اوپن امریکا وقتی پا به زمین مسابقه گذاشتم و مقابل گابریلا ساباتینی ایستادم توانستم همه چیز را تحت کنترل دربیاورم. یک جنگ واقعی داشتیم، یک مبارزه فیزیکی و یک مبارزه احساسی.
● در شروع آن سال ۱۸ساله بودی و فقط یک گرنداسلم را تصاحب کرده بودی. آیا فکر می کردی بتوانی به چنین افتخاراتی دست پیدا کنی؟
▪ گاهی شما می توانید درباره وقوع احتمالات فکر کنید.وقتی چیزهایی را درباره تاریخ تنیس می شنوید و چیزهایی که سایر تنیسورها در طول سال ها به دست آورده اند، می توانید فکر کنید که این چیزها برای شما هم اتفاق بیفتد. اما صحبت کردن در موردشان سخت است. آن سال، سال عجیبی برای من بود. اگرچه الان می گویم وقتی شما جوان هستید می توانید به خیلی چیزهایی که می خواهید برسید.
● به مسابقه فینال مقابل ساباتینی اشاره کردی. آن سال هردو شما مسابقات بزرگی را پشت سر گذاشتید. آیا او را بزرگ ترین مانع بر سر به دست آوردن گرنداسلم می دیدی؟
▪ ما در طول سال هایی که با هم رقابت می کردیم مسابقات زیادی را پشت سر گذاشتیم مخصوصاً اینکه در یک دوره دو سه ساله ناگهان به شکل عجیب و غریبی روبه روی هم می جنگیدیم. البته باید بگویم سخت ترین رقیبی که در آن سال ها داشتیم مارتینا ناوراتیلوا بود. من در زمین های چمن اصلاً احساس راحتی نمی کردم و مارتینا در این زمین ها به شدت خوب بود.
● برخلاف المپیک امسال، بازی های سئول در سال ۱۹۸۸ بعد از اوپن امریکا بود. از آن تجربه چه چیزی به یاد داری؟
▪ بلافاصله پس از اتمام مسابقات اوپن امریکا به آلمان برگشتم چون باید کارهایم را انجام می دادم و روز بعد برای حضور در رقابت های المپیک به سئول می رفتم. یادم می آید که فرودگاه از ورزشکاران آلمانی پر بود، من رشته دوومیدانی را در بازی های المپیک دوست داشتم وقتی به سئول رسیدیم، همراه با دونده ها به زمین تمرین دوی ۸۰۰ متر رفتیم. کمی آنجا تمرین کردم و دویدم و احساس خیلی خوبی داشتم. المپیک آن سال برایم هیجان و جذابیت بسیاری داشت.
● قهرمانی در المپیک ۸۸ باعث شد انگیزه بیشتری برای قهرمانی در تورنمنت های دیگر پیدا کنی؟
▪ نه، واقعاً این طور نبود. اما قهرمانی در المپیک برایم خیلی استثنایی و ویژه بود. من به دنبال افتخارات بیشتر و بیشتر بودم؛ گرنداسلم های بیشتر و درخشان تر کردن کارنامه ورزشی ام،
● چه کسی را سخت ترین رقیب در طول سال های تنیس ات می دانی یا چه کسی به نظرت در آن دوره بااستعدادترین بود؟
▪ مشکل ترین و سخت ترین رقیب من در سال های تنیس مونیکا سلس بود؛ یک جنگنده واقعی و مهارنشدنی. زمانی که او در مسابقه یی حاضر باشد شما نمی توانید هیچ چیزی را پیش بینی کنید و به امتیاز گرفتن تان امیدوار باشید. اما اگر بخواهم با استعدادترین تنیسور این سال های اخیر تنیس زنان را نام ببرم، به نظرم این عنوان شایسته خواهران ویلیامز است؛هر دو پتانسیل فوق العاده یی در بازی ها دارند.
● اگر قرار باشد امروز یک بار دیگر به زمین مسابقه بروی دلت می خواهد روبه روی چه کسی بایستی؟
▪ چندان اهمیتی ندارد. در حقیقت نگران حریفی که روبه رویم می ایستد،نیستم.
● سال گذشته راجر فدرر به عنوان تنیسور شماره یک جهان رکورد تو را با ۱۸۶ هفته بدون شکست پشت سر گذاشت. آیا رکورد تو به طور رسمی ثبت شده بود؟
▪ بهتر است با هم روراست باشیم. این اولین باری است که چنین چیزی را می شنوم و چیزهایی از این قبیل را اصلاً پیگیری نمی کنم.
● وقتی هنوز جوان تر بودی آیا فکر می کردی یک روزی در لا س وگاس زندگی کنی؟
▪ نه اصلاً، من یک آلمانی هستم و همیشه در آلمان زندگی کردم. اما شما در زندگی تان نمی دانید چه اتفاقی می افتد. حالا با بچه هایم زندگی خوبی در امریکا دارم. مادرم هم به اینجا آمده و البته برادرم و چهار فرزندش هم اینجا زندگی می کنند. به هر حال شرایط اینجا با زندگی در اروپا متفاوت است.
منبع : آفتاب به نقل از سايت تنيس و سايت اعتماد