رقیه القصرا
رقیه القصرا معروفترین و بهترین دونده دنیای اسلام است كه با لباسها و پوشش مخصوص خود قهرمانیهای متعدد و مدالهای با ارزشی كسب كرده و توانسته جایگاه ویژه در میان علاقهمندان به ورزش در كشورهای اسلامی كسب كند.
او در دومین حضورش در ایران گفت: «من احساس بسیار خوبی از حضور در ایران و از رقابت در یك كشور اسلامی دارم كه زنان آن حجابشان را رعایت میكنند.»
به گزارش ایسنا ، «رقیه القصرا» در سال ۱۹۸۲ – سال ۱۳۶۱ هجری شمسی- در روستای «اعلی» در ۱۰ كیلومتری شهر منامه، پایتخت كشور كوچك بحرین در جنوب خلیج فارس به دنیا آمد. او به عنوان یك زن، پلههای ترقی را با حفظ اصول و ارزشهای جامعهی سنتی و اسلامیاش طی كرده و اكنون به فتح قلههای بلند در ورزش میاندیشد.
القصرا در طول دوران ورزشیاش بسیاری از «نخستینها» را به خود اختصاص داده است.
او نخستین زن بحرینی بود كه در سال ۲۰۰۳ در رقابتهای بینالمللی دوومیدانی شركت كرد و دو مدال طلای ۱۰۰ و ۲۰۰ متر كشورهای عربی را كسب كرد.
همچنین او نخستین ورزشكار زاده بحرین بود كه در بازیهای آسیایی مدال طلا كسب میكند. پیش ازآن نیز القصرا نخستین زن دوندهی جامعهی مسلمان و اعراب دنیا بود كه وارد بازیهای المپیك آتن شده بود.
او همچنین از سال ۲۰۰۴ تاكنون دو بار به ایران سفر كرده و نتیجهاش كسب سه مدال نقره و یك مدال طلا بوده است. وی در این رابطه گفت: «من برای نخستین بار سال ۲۰۰۴ و برای حضور در رقابتهای دوومیدانی قهرمانی داخل سالن آسیا به تهران آمدم و در رقابتهای ۶۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر سه مدال نقره را كسب كردم. در رقابتهای امسال جام فجر هم در دوی ۶۰ متر مدال طلا را كسب كردم. البته مسابقه قبلی به دلیل اینكه در چارچوب رقابتهای قهرمانی آسیا برگزار میشد، سطح بالاتری داشت. اما به طور كلی حضور و رقابت در ایران برای من دلنشین است و من احساس خوبی در ایران دارم. من در اینجا در یك كشور اسلامی با زنهای محجبه هستم كه پوشیده بودن من در داخل و یا خارج مسابقه برایشان مساله غیر منتظرهای نیست. من از حضور در ایران بسیار راضی هستم.»
اوج كار «رقیه القصرا» در بازیهای آسیایی دوحه در سال ۲۰۰۶ بود. او در سن ۲۴ سالگی مدال طلای دوی ۲۰۰ متر و مدال برنز دوی ۱۰۰ متر را با همان پوشش و حجاب مخصوص خود كسب كرد تا یكی از معروفترین ورزشكاران این دوره از رقابتها شود.
لباسهای او در حین رقابت شامل یك شلوار و تاپ بلند و مخصوص به همراه یك روسری سنتی اسلامی است كه حجاب موهایش در میان مردم است. او حتی نه در رقابت در میان استادیومهای بزرگ، بلكه در سالن كوچك آفتاب انقلاب تهران، در میان رقابتهای زنان كه حتی هیچ مردی هم حضور ندارد، باز هم با لباسهای خاص و معروف خود میدود.
وی در این رابطه گفت: «در همه رقابتهای دنیا كه شركت میكنم، بسیاری از مردم در مورد نوع پوشش من میپرسند. میپرسند این چیست؟ چرا اینها را بر تن میكنی؟ این مساله برای خارجیها سوال برانگیز است و سوالهای متعددی در این زمینه از من میكنند.»
او با خنده ادامه میدهد: «شاید یك سری فكر میكنند به دلیل اینكه موهای من به هم ریخته است آنها را میپوشانم.»
القصرا خاطرنشان كرد: «من در حین رقابت به این فكر نمیكنم كه چه چیزی بر تن من است. به این هم فكر نمیكنم كه بقیه چه چیزی پوشیدهاند. من فقط به خط پایان فكر میكنم. این لباسها نه تنها برای من هیچ مشكلی ایجاد نمیكند بلكه من به آن به عنوان یك مساله ضروری مینگرم كه به من نیرو میدهد. من فكر میكنم قلب و روح من با حجاب یكی شده است.»
رقیه داستان جالبی هم از ورودش به دوومیدانی دارد. در ابتدا از دوران مدرسهاش میگوید: «من یكی از با استعدادترین دخترهای مدرسهمان در ورزش بودم و همیشه برای اینكه در هندبال و یا بسكتبال یار تیمی شوم، دعوا میكردند. من در آن دوران سریعترین دختر مدرسهمان هم بودم. وقتی یك معلمی میخواست پیامی را برای كسی بفرستد، سایرین به او میگفتند آن را به من بگوید تا زودتر از همه بتوانم پیام را برسانم.»
وی تصریح كرد: «من فاتح رقابتهای مهمی در دوران مدرسه بودم، اما ۱۷ سالم بود كه معلم مدرسهمان به نام «سوسن تقوی» من را به فدراسیون دوومیدانی بحرین معرفی كرد. آنجا بود كه پس از یك سری آزمایشهای اولیه، مورد قبول فدراسیون قرار گرفتم. با این حال نه مربی اختصاصی داشتم و نه برنامهی خاصی برای تمرین. تنها هفتهای سه روز و هر بار یك ساعت و نیم میدویدم.»
او از سال ۲۰۰۳ بود كه تمرین خود را با «نورالدین تاجین» آغاز كرد. این مربی جوان الجزایری سابقه حضور در تیم ملی دوومیدانی كشور در دوی ۱۱۰ متر با مانع رقابتهای جهانی دوومیدانی در سال ۱۹۹۳ را هم دارد. پس از آن تمرینهای رقیه با تاجین به شش ساعت در هر روز رسید. تنها در هفته یك روز استراحت داشت.
وی در حالی كه از نخستین زنان كشورش بود كه در رشته ورزشی دوومیدانی به صورت حرفهای فعالیت میكند، مشكلات زیادی داشت. القصرا در این رابطه گفت: «روسای روستای من از فعالیت حرفهای من در دوومیدانی اظهار نگرانی میكردند و میگفتند این ورزش برای یك زن مسلمان نیست اما، در این میان تنها حامی من پدرم بود كه سابقه حضور در فوتبال حرفهای را هم داشت. با این وجود من به تمرینهایم ادامه میدهم و هر روز برای حضور در یك رقابت مهم آماده میشدم. تا اینكه در همان سال ۲۰۰۳ به رقابتهای قهرمانی كشورهای عرب در لبنان رفتم. آنجا دو مدال طلا ۱۰۰ و ۲۰۰ متر را كسب كردم. وقتی به كشورم بازگشتم، دیدم كه نمایندگانی از روستایمان برای استقبال و تبریك به فرودگاه آمده بودند. معلوم بود كه قهرمانیام فضای جامعه را عوض كرده بود.
در سال ۲۰۰۴ برای حضور در رقابتهای قهرمانی داخل سالن آسیا به تهران آمد و در آن رقابتها كه نخستین حضورش در رقابتهای قهرمانی آسیا بود، سه مدال نقره كسب كرد. همچنین پس از آن به رقابتهای جهانی داخل سالن در بوداپست راه یافت و در تابستان همان سال به بزرگترین رقابت زندگیاش تا آن سال وارد شد. او در رقابتهای المپیك آتن با همان پوشش اسلامیاش دوید و مورد توجه بسیاری از رسانههای دنیا قرار گرفت. البته او در این رقابتها در دور مقدماتی پنجم شد و از صعود به مرحلهی بعد بازماند اما، همین حضور او در المپیك به عنوان نخستین زن محجبه جهان، بسیار مهم و با ارزش بود.
وی درمورد المپیك آتن گفت: «وقتی كوچكتر بودم، آرزو میكردم كه المپیك را از نزدیك ببینم و رقابت در آن برایم بسیار با ارزش و هیجان انگیز بود. البته همیشه در آن زمان میگفتم انشاءالله».
القصرا در سال ۲۰۰۵ در رقابتهای بازیهای غرب آسیا پس از كسب مدال طلای ۱۰۰ متر این بازیها مصدوم شد و مدتی استراحت كرد. او تمرینهای خوبی را در اواخر سال ۲۰۰۵ و اوایل سال ۲۰۰۶ انجام داد تا وارد بهترین سال ورزشیاش شود.
او در بازیهای آسیایی دوحه در دو رقابت ۱۰۰ و ۲۰۰ متر بسیار درخشان بود. دونده زن و محجبهی دنیای اسلام در دوی ۱۰۰ متر مدالهای برنز گرفت و در دوی ۲۰۰ متر با كسب مدال طلا به یكی از ستارههای بازیها بدل شد. او نخستین زادهی كشور بحرین بود كه به این افتخار میرسید.
او سال ۲۰۰۷ را هم با كمی مصدومیت و بدون موفقیت چندان طی كرد اما، در بازیهای المپیك پكن از دور مقدماتی دوی ۲۰۰ متر صعود كرد و در دور نیمه نهایی با ركورد ۲۲ ثانیه و ۷۲ صدم ثانیه ششم شد.
القصرا در مورد آیندهاش هم گفت: «من آرزوهای بزرگی دارم. اما بین آن چیزی كه میخواهم و آن چیزی كه هستم فاصلهی زیادی وجود دارد. من به موفقیت در بازیهای المپیك نگاه میكنم و باید برای رسیدن به این موفقیت قدرتم بیشتر شود.»
وی در پایان درمورد رقابتهای جام فجر هم خاطرنشان كرد: «رقابتهای جام فجر از لحاظ فنی و تجربی برای من چیز خاصی نداشت اما، چون مربیام این رقابت را در برنامههایم قرار داده بود، مجبور بودم كه به ایران بیایم.»
بهترین ركوردهای او در دوهای داخل و خارج سالن به شرح زیر است:
● خارج از سالن:
۱۰۰ متر: ۱۱ ثانیه و ۱۲ صدم ثانیه
۲۰۰ متر: ۲۲ ثانیه و ۶۵ صدم ثانیه
۴۰۰ متر: ۵۵ ثانیه و ۱۷ صدم ثانیه
● داخل سالن:
۶۰ متر: ۷ ثانیه و ۴۰ صدم ثانیه
۲۰۰ متر: ۲۴ ثا نیه و ۱۶ صدم ثانیه
۴۰۰ متر: ۵۳ ثانیه و ۲۸ صدم ثانیه
جام جم آنلاين
• 
